Cześć!
Nigdy nie pomyślałam, ile szczęścia może mi dać skakanie na trampolinie po godzinie 22, a potem leżenie na niej i wpatrywanie się w gwiazdy. W tej chwili pisze do Was najszczęśliwszy człowiek na tym świecie (nie kłóćmy się oto, okej?), przynajmniej w moim uczuciu. 
W te wakacje takie czyste szczęście poczułam chyba po raz pierwszy. Oczywiście, wakacje, jak już pisałam zaczęłam pozytywnie, ale to teraz, to co innego. W sumie to miałam prawo, ale nieważne czemu.

Cześć!
Z pewnego powodu opuściły mnie na chwilę chęci, ale czuję, że już powracają. 
Piszę dość rzadko, bo nie mam za bardzo na to czasu albo jestem zbyt zmęczona, żeby sklecić coś sensownego.  
Zanim przejdę do głównego tematu posta, to pochwalę się mile spędzonym dniem z Gabrysią. ^^
Wczoraj pojechałam do niej. Chwilę pokręciłyśmy po jej wsi, zjadłyśmy u niej obiad i wybyłyśmy na wyspę. :D Tam jak zawsze okupywałyśmy huśtawkę, ale już tak nie piszczałam jak po raz pierwszy. :D Ogólnie nie byłam tak "rozdarta" jak wtedy.  Trochę szkoda, trochę nie. 
 Jak wracałyśmy, mijali nas nowożeńcy. Najpierw jechali motocykliści, potem nowożeńcy i znowu motocykliści. Wyglądało to przepięknie. ♥

Hej!

Wspominałam, że na Mikołajki dostałam książkę "Wybacz, ale będę Ci mówiła skarbie" Federico Moccia. Trochę czasu minęło zanim ją przeczytałam i nim zdecydowałam się napisać.
Do przeczytania tej książki zachęciły mnie inne książki tego autora, "Trzy metry nad niebem" i "Tylko ciebie chcę". Z jego książek będę chciała przeczytać jeszcze "Wybacz, ale chcę się z tobą ożenić" i "Amore 14". Tą drugą to jak najszybciej, póki wiekowo blisko mi do 14.
Mogę powiedzieć, że jest to jeden z moich ulubionych autorów.

Autor: Federico Moccia
Tytuł: Wybacz, ale będę ci mówiła skarbie
Wydawnictwo: MUZA
Liczba stron: 589
Okładka: Miękka

Witam Was bardzo serdecznie w lipcu!
Uh... Ten tydzień minął mi stanowczo za szybko. Nawet nie wiem kiedy, jakim cudem i dlaczego... Przecież nie robiłam nic takiego, a tu zanim się obejrzałam mam sobotę! Teraz dla mnie tydzień składa się z 6 sobót i niedzieli.
Mogę powiedzieć, że te wakacje zaczęłam bardzo pozytywnie. I dosłownie, i ironicznie...

Hej!
Już skończył się rok szkolny. Z jednej strony mnie to cieszy, bo przecież wakacje! Ale z drugiej strony jest to, że idę do 3 gimnazjum i za rok czeka mnie rozstanie z moją klasą. Niestety... Nic nie może przecież wiecznie trwać...

Cześć!
Dziś napiszę recenzję "19 razy Katherine" Johna Greena. Książkę przeczytałam jakoś w lutym, ale dopiero teraz napisałam o niej, bo wcześniej brakowało mi słów. Kupiłam też jakoś w zimę.


Autor: John Green
Tytuł: 19 razy Katherine
Wydawnictwo: Bukowy Las
Okładka: Twarda
Liczba stron: 303
Cena: 39.90 zł

Hej!
Mam wielką ochotę napisać coś chaotycznego. Zebrać większość moich myśli w jednym poście. To będzie notka w stylu "co u mnie?". Postanowiłam tu trochę opowiedzieć o moich przypałach. Mogą Wam się nie wydać śmieszne, bo przy tych powinno się być. Jestem trochę dziecinna i nieogarnięta.

Też Wam tak trudno usiedzieć w domu? Ja teraz codziennie gdzieś wychodzę. A to jadę na Wyspę z koleżankami, a to do Gabrysi, a to jeszcze gdzie indziej! Trudno mnie jest teraz w domu zastać! :p Włóczę się praktycznie po całej mojej okolicy i wszędzie potrafię narobić siary, ale za to mam wiele pięknych, niezapomnianych przeżyć, które znajomi i rodzina będą mi wypominać do samego końca.

Hejo!
W piątek w nocy wróciłam z 3 dniowej wycieczki. Mogę powiedzieć, że była naprawdę udana! Zrobiłam dość mało zdjęć zabytków i czegokolwiek, co mogłabym tu dodać. Mam o wiele więcej zdjęć znajomych, ale ich tu nie wstawię.

Ta wycieczka pozwoliła mi się zresetować. Mogłam odpocząć i wyciszyć. Dla osób, które tam były może to być dziwne, bo przecież nie byliśmy tak cicho i po 3 godzinach snu trudno jest być wypoczętym. ;) Chodzi bardziej o odpoczynek od codzienności i rodzeństwa. Po prostu odzyskałam siły.

Hejo!
Dwa lata temu założyłam tego bloga. Kurna, to dość dziwne, że tyle wytrzymałam.
Powiem szczerze, że miałam kilka chwile słabości (?), kiedy to zastanawiałam się nad jego usunięciem. Jednak kończyły się tylko na niepisaniu kilka, kilkanaście dni.

I teraz tak: Co udało mi się osiągnąć przez te dwa lata?

• 35 obserwatorów - może to mało, ale mi pasuje. 
• 594 komentarze 
• 95 postów (wliczając ten)
• Wyświetlenia, które przekroczyły już 10500  

Hejo!
Ostatnia notka była tydzień temu... Kurczę, zdaje mi się, że była jakieś trzy/cztery dni temu. Też Wam czas szybko leci?

Chyba przyszła pora na post  muzyczny. Jego tytuł pochodzi z piosenki "Helikopter" zespołu Golden Life. Dlaczego taki tytuł? Często mam taki humor, że nie potrafię go opisać słowami. Szczerze mówiąc to jest dość dziwny stan, ale bardzo przyjemny. Mam wtedy strasznie dobry humor! :3 Czuję wtedy, że to ta piosenka opisuje mój nastrój. Oto refren tej piosenki: